Sam Chook 100 Year Market – a little history

I went out this weekend for a little jaunt up-country away from the bustle of Bangkok and into the equally bustling, but far more charming, town of Sam Chook and its celebrated 100 Year Market.

Heaving with people, this is nonetheless a great little excursion to what might be classed as a living museum.  They have preserved the quaint old wooden buildings of this key historical  trading post, and sell อหาร โบราณ aa-hăan bo-raan (ancient food [not literally!]) as well as lots of chic, retro trinkets and souvenirs.

I highly recommend a day trip if you’re looking for something different for the weekend.  In the meantime, brush up on the history of the place with this excerpt from the Sam Chook website.

Look through the vocab then have a go at the reading.  Rollover for my translations.

 

 

 

Key Vocab/Tricky Words

แหล่ง làeng: location, spot, place

หลากหลาย làak lăai: a variety

ฯลฯ lor: etc

การแลกเปลี่ยน gaan lâek bplìan: (n) exchange

ซื้อขาย séu kăai: trade/sell and buy

สินค้า sĭn káa: goods

ลงหลักปักฐาน long làk bpàk tăan: to settle down

มั่นคง mân-kong: secure

ตั้งขึ้น dtâng kêun: set up/established

นายอำเภอ naai am-per: District Chief

ปรากฎ bpraa-gòt: appear

ย่าน yaan: area

การค้า gaan káa: commerce

จนกระทั่ง jon grà-tâng: until

ลำน้ำ lam náam: waterway

ชาวเรือ chaao reua: mariners

เพี้ยน pían: slightly distorted

นิทานพื้นบ้าน ní-taan péun bâan folktale

The Reading

ประวัติตลาดสามชุก

 

สามชุก เป็นเมืองเล็กๆ ในจังหวัดสุพรรณบุรี โดย ในอดีตสามชุกคือแหล่งที่ผู้คนหลากหลายเชื้อชาติทั้งไทย จีน มอญ ฯลฯ มามีสัมพันธ์ต่อกันในลักษณะของการแลกเปลี่ยน และซื้อขายสินค้า จนพัฒนาไปสู่ การลงหลักปักฐาน สร้างเมืองที่มั่นคงขึ้นมาตาม ประวัติของเมืองสามชุก กล่าวไว้ว่า ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2437 ในสมัยรัชกาลที่ 5 เดิมชื่ออำเภอ “นางบวช” ตั้งอยู่บริเวณ ตำบลนางบวช โดยมีขุนพรมสภา (บุญรอด) เป็นนายอำเภอคนแรก ซึ่งยังมีภาพถ่ายปรากฎอยู่จนถึงปัจจุบัน

ต่อมาในปี 2457 ต้นรัชกาลที่ 6 ได้ย้ายอำเภอมาตั้งที่บ้าน “สำเพ็ง” ซึ่งเป็นย่านการค้าที่สำคัญในสมัยนั้น จนกระทั่งปี 2481 สมัยรัชกาลที่ 8 ได้เปลี่ยนชื่อจาก “อำเภอนางบวช” มาเป็น “อำเภอสามชุก” และย้ายมาตั้ง อยู่ริมลำน้ำสุพรรณบุรี (ท่าจีน) ซึ่งแยกมาจากแม่น้ำเจ้าพระยา

มีชาวบ้านนำของป่าจากทิศตะวันตก มาค้าขายให้กับพ่อค้าที่เป็นชาวเรือ บ้างก็มาจากทางเหนือ บ้างก็มาจากทางใต้ เป็น 3 สาย จึงเรียกบริเวณที่ค้าขายนี้ว่า “สามแพร่ง” ต่อมาได้เพี้ยน เป็น สามเพ็ง และสำเพ็งในที่สุด ดังปรากฎหลักฐานกล่าวไว้ในนิทานพื้นบ้านย่านสุพรรณมีเรื่องกล่าวต่อไปว่า ในระหว่างที่คนมารอขายสินค้าก็ได้ตัดไม้ไผ่มาสานเป็นภาชนะสำหรับใส่ของขาย เรียกว่า “กระชุก” ชาวบ้านจึงเรียกว่า “สามชุก” มาถึงปัจจุบัน