Teachers Day

13 01 2011

With National Children’s Day just behind us it is now time, appropriately enough, to celebrate Teachers Day.  Every year on Jan 16, the role teachers play in society is recognised.

The reading below comes from a students’ text book from the Thai curriculum, and is pretty flowery.  But hey, teachers spend plenty of time praising others, so a little self congratulation doesn’t do any harm.

Quite a few tricky words for this one.  The reading follows with rollover translations and a sound file of the text.

Key Vocab and Tricky Words
อบรมสั่งสอน òp-rom sàng sŏn: instruct/educate
ถ่ายทอด tàai tôt: transmit
สร้างสรรค์ sâang săn: create
ภูมิปัญญา poom bpan-yaa: wisdom
ทรัพยากรมนุษย์ sáp-pá-yaa-grom-má-nút: human resources
ปูชนียบุคคล bpoo-chá-nee-yá-bùk-kon: venerable person
วิชาการ wi-chaa-gaan: academics
ประสบการณ์ bprà-sòp gaan: experience
ตลอดจน dtà-lòt jon: including
เสียสละ sĭa sà-là: sacrifice
ดูแลเอาใจใส่ doo lae ao jai sài: nurture
คุรุสภา kú-rú-sà-paa: The Teachers Council of Thailand
ความกตัญญูกตเวที kwaam gà-dtan-yôok-dtà-wăy-tee : deep gratitude
การยกย่องเชิดชู  gaan yók yông chêrt choo: admiration

The Reading

ครู หมายถึง ผู้อบรมสั่งสอน ผู้ถ่ายทอดความรู้ ผู้สร้างสรรค์ ภูมิปัญญา และพัฒนาทรัพยากรมนุษย์เพื่อนำไปสู่ความเจริญรุ่งเรือง ของสังคมและประเทศชาติ

ครูนับเป็นปูชนียบุคคลที่มีความสำคัญอย่างมาก ในการให้การศึกษาเรียนรู้ ทั้งในด้านวิชาการ และประสบการณ์ ตลอดจนเป็นผู้มีความเสียสละ ดูแลเอาใจใส่สั่งสอนอบรมให้เด็กได้พบกับแสงสว่างแห่งปัญญา อันจะเป็นหนทางในการประกอบอาชีพเลี้ยงดูตนเอง รวมทั้งการนำพาสังคมประเทศชาติก้าวไปสู่ความเจริญรุ่งเรือง

ดังนั้นคุรุสภา จึงได้กำหนดให้มีวันครูขึ้น ในวันที่ ๑๖ มกราคม ของทุกปี เพื่อแสดงความกตัญญูกตเวที และให้ครูเป็นผู้ได้รับการยกย่องเชิดชูในสังคม

[Audio http://dl.dropbox.com/u/7787581/wan_kruu.mp3 ]

Click to hear the article read aloud.





When I Grow Up I Don’t Want to be Corrupt – Pt 1

6 02 2011

The Bangkok Metropolitan Authority has been rolling out an addition to the Thai school curriculum over the past few months called โตไปไม่โกง dtoh bpai mâi gohng , or ‘Growing Good’ as it has been officially dubbed in English [in fact it translates more directly as Grow Up Not a Cheat].

Parallels could be drawn with the UK’s relatively new curriculum subject of Citizenship, where a child’s roles and responsibilities in society (as defined by the creators of the curriculum, of course) are explicitly taught. Here, the intention of the initiative as stated on its website is เพื่อปลูกฝังคุณธรรมจริยธรรมในการป้องกันปัญหาทุจริต for children in อนุบาล 1 to ประถม 3 (more or less equivalent to Pre-Reception to Year 2 in the British system). This is done through a variety of games, activities and stories, many examples of which are presented online.

Today’s post is the first in a two-part series looking at some of the resources being made available to teachers on the website. Below, adapted for learners of Thai in the usual TYsT way, is a story aimed at children in อนุบาล 1 about two turtles who together discover the benefits of being honest. Later this week I will be posting a similarly adapted version of the teaching and learning activities to go with the story.

Enjoy the read. Key vocab and tricky words, with rollovers and sound file included as usual.

Key Vocab and Tricky Words
นิทาน ní-taan: story
ความซื่อสัตย์ kwaam sêu sàt: honesty
เต่าทะเล dtào-tá-lay: sea turtle
แสงแดด săeng dàet: sunshine
แวววาว waew waao: sparkling
สวม sŭam: wear
แหวกว่าย wàek wâai: swim
ประกาย bprà-gaai: sparkle
ขณะที่ kà-nà têe: meanwhile
ตะโกน dtà-gohn: call out
ชัก chák: twitch
ลังเล lang-lay: hesitate
อวด ùat: show off
อึกอัก èuk-àk: to be unable to speak
ปั่นป่วน bpàn bpùan: to feel uneasy
เป็นร้อยๆ bpen roi roi: hundreds
วนเวียน won wian: to circle
ตะกุกตะกัก dtà-gùk-dtà-gàk: jerkily
อ่อนโยน òn yohn: soft
ก้มหน้า gôm nâa: lower one’s head
พึมพำ peum pam: mumble
พยักหน้า pá-yák nâa: nod
มอบให้ môp hâi: to present/give

The Reading

นิทานแหวนแห่งความซื่อสัตย์

ต๊อกแต๊กและต้วมเตี้ยมเป็นเต่าทะเล ชอบว่ายน้ำกลางแสงแดด

วันหนึ่ง ขณะที่ต้วมเตี้ยมกำลังว่ายน้ำใกล้กับชายหาดที่มีผู้คนมาเล่นน้ำจำนวนมาก ต้วมเตี้ยมมองเห็น แหวนทองคำแสนสวยแวววาวที่สุด เท่าที่เคยเห็นมาตกอยู่ที่พื้นใต้น้ำ

“ใครทำแหวนตกไว้นะ” “แต่มันไม่ใช่ของฉันนี่นา” “แล้วทำไมมันจะเป็นของฉันไม่ได้ล่ะ” ต้วมเตี้ยมพูดกับตัวเอง “ฉันเป็นคนเจอก็ต้องเป็นของฉันสิ”

ต้วมเตี้ยมว่ายน้ำไปพร้อมกับสวมแหวนทองคำแสนสวยแวววาวไว้บนนิ้วเล็กๆ สีเขียว เวลาที่ต้วมเตี้ยมแหวกว่าย แหวนบนนิ้วสีเขียวยิ่งดูสวยงามเป็นประกายแวววาว“ดูที่แหวนของฉันสิ ช่างสวยเหลือเกิน เพื่อนๆ ต้องชอบแหวนของฉันแน่ๆ”

ขณะที่บนชายหาด ต้วมเตี้ยมได้ยินเสียงใครบางคนตะโกนว่า “มีใครเห็นแหวนของฉันไหม” “มีใครเห็นแหวนทองคำแสนสวยแวววาวที่สุดไหม” ต้วมเตี้ยมชักลังเลสงสัยว่าจะเป็นแหวนที่ต้วมเตี้ยมเก็บได้หรือเปล่านะ“ไม่ใช่หรอกน่า” ต้วมเตี้ยมบอกตัวเอง “ไม่ใช่หรอก ไม่ใช่แน่ๆ ไม่ใช่แหวนของฉันหรอก”

เมื่อต้วมเตี้ยมว่ายน้ำจากชายฝั่งไปกลางทะเลลึกเพื่อนำแหวนแสนสวยไปอวดเพื่อนๆ เพื่อนๆ ของต้วมเตี้ยมเห็นแหวนทองคำแสนสวยแวววาวที่สุดบนนิ้วของต้วมเตี้ยม “สวยที่สุดเลย สวยที่สุดเลย” แล้วถามต้วมเตี้ยมว่า “ต้วมเตี้ยมเธอได้แหวนวงนี้มาจากไหนจ๊ะ”

“โอ เอ่อ ฉัน ฉัน เอ่อ ซื้อมาจ้ะ” ต้วมเตี้ยมอึกอักเมื่อต้องตอบคำถามเพื่อน ต้วมเตี้ยมรู้ตัวดีว่าเธอไม่ได้พูดความจริง ท้องของต้วมเตี้ยมเริ่มปั่นป่วน เหมือนมีผีเสื้อเป็นร้อยๆ ตัวบินวนเวียนอยู่ในท้อง ต้วมเตี้ยมรู้สึกไม่สบาย จึงรีบว่ายน้ำไป

ต๊อกแต๊ก พี่สาวของต้วมเตี้ยมได้ยินเรื่องแหวนของต้วมเตี้ยมจากเพื่อนๆ จึงว่ายน้ำออกตามหาต้วมเตี้ยมและเห็นแหวนแสนสวยวงนั้น

“ต้วมเตี้ยมจ๊ะ น้องเอาแหวนมาจากไหน”

“เอ่อ เอ่อ ฉัน เอ่อ มีคนให้ฉันมา เอ้ย ฉันซื้อมา เอ่อไม่ใช่ ฉันเก็บได้ เอ่อ ฉัน ฉัน…” ต้วมเตี้ยมพยายามตอบคำถามพี่สาวอย่างตะกุกตะกัก

“ต้วมเตี้ยม” ต๊อกแต๊ก พูดเสียงอ่อนโยนแล้วถามอีกครั้งว่า “น้องไปเอาแหวนมาจากไหนจ๊ะ”

“คือฉันเก็บมันได้ที่ชายหาด แถวๆ ที่มีคนเล่นน้ำจ้ะพี่ต๊อกแต๊ก” ต้วมเตี้ยมก้มหน้า ตอบพึมพำ “น้องคิดว่าใครอาจจะทำแหวนตกหายหรือเปล่าจ๊ะ” ต๊อกแต๊กถามต่อ

ต้วมเตี้ยมมองหน้าพี่สาวและพยักหน้า “น่าจะเป็นอย่างนั้นล่ะจ้ะ”

“น้องคิดว่า น้องน่าจะทำอย่างไรดีกับแหวนที่น้องเก็บได้” ต๊อกแต๊กถามต้วมเตี้ยม

ต้วมเตี้ยมหยุดคิดสักครู่หนึ่ง แล้วตอบว่า ฉันคิดว่า ฉันน่าจะว่ายน้ำกลับไปที่ชายหาดและเอาแหวนไปให้ตำรวจ ตำรวจจะได้ตามหาเจ้าของจ้ะ”

“พี่คิดว่านั่นเป็นสิ่งดีที่สุดเลยจ้ะ ต้วมเตี้ยม น้องคิดว่าน้องทำถูกต้องหรือเปล่าจ๊ะ”

ต้วมเตี้ยมรีบพยักหน้า “แน่นอนจ้ะ พี่ต๊อกแต๊ก”

ในที่สุด ต้วมเตี้ยมก็เอาแหวนทองคำแสนสวยแวววาวที่สุดเท่าที่เธอเคยเห็นมามอบให้ตำรวจ แล้วตำรวจก็นำไปคืนเจ้าของที่แท้จริงต่อไป

ต้วมเตี้ยมว่ายน้ำกลับบ้าน และเจอพี่สาวกำลังรออยู่

“พี่ต๊อกแต๊กจ๋า ฉันไม่ชอบเป็นคนไม่ซื่อสัตย์เลย ฉันรู้สึกดีขึ้นตั้งเยอะเวลาพูดความจริง ตอนนี้ผีเสื้อในท้องของฉันหายไปหมดแล้ว ไม่ปวดท้องแล้ว”

ต๊อกแต๊กจึงบอกต้วมเตี้ยมว่า “เมื่อเราพูดความจริง เราจะรู้สึกดีทั้งข้างในทั้งข้างนอก แต่เวลาเราทำไม่ดี เราก็จะรู้สึกไม่สบายตัวไม่สบายใจ พี่ดีใจมากที่ต้วมเตี้ยมทำสิ่งที่ถูกต้อง ดีจริงที่น้องหายปวดท้องและรู้สึกสบายท้องแล้ว ถ้างั้น เรามากินขนมเค้กกันดีกว่า”

[Audio http://dl.dropbox.com/u/7787581/ring_of_honesty.mp3%5D

Click to hear the story of The Ring of Honesty.

The original story is posted on the โตไปไฒ่โกง website here